Αγαπητέ κύριε Ζησόπουλε,
Είμαι 35 ετών και είχα μία επιτυχή εγκυμοσύνη με φυσιολογικό τοκετό πριν 6 χρόνια. Πριν 2,5 περίπου χρόνια είχα μία παλίνδρομη κύηση, που απο τις εξετάσεις τουλάχιστον έδειξε να ήταν τυχαίο γεγονός (δεν υπήρχαν παθολογικά αίτια όπως μου είπαν).
Σήμερα προσπαθώ να κάνω δεύτερο παιδί και μετά από αποτυχία για περίπου ένα εξάμηνο, έκανα υπέρηχο, όπου φάνηκαν δύο κύστες - μία σε κάθε ωοθήκη - της τάξης των 3,7 και 2,7 εκατοστών.
Ο γιατρός στην αρχή μου συνέστησε τα Gracial και στις 40 ημέρες συνεχούς λήψης, που ξαναέκανα υπερηχογράφημα, έδειξε μικρή μείωση του μεγέθους τους (3 και 2 εκ.περίπου).
Μετά από αυτό ο γιατρός διέγνωσε ενδομητρίωση, επειδή όπως είπε είναι και ομοιογενείς οι κύστεις.
Το ερώτημά μου είναι αν είναι πιθανό μία γυναικα με ήδη ένα τοκετό και μία δεύτερη κύηση έστω και παλίνδρομη να εμφανίσει μετά από όλα αυτά ενδομητρίωση, και τι πρέπει να κάνω από δω και πέρα.
Ευχαριστώ προκαταβολικά για την απάντησή σας.
Μαρία Δ.
Είμαι 35 ετών και είχα μία επιτυχή εγκυμοσύνη με φυσιολογικό τοκετό πριν 6 χρόνια. Πριν 2,5 περίπου χρόνια είχα μία παλίνδρομη κύηση, που απο τις εξετάσεις τουλάχιστον έδειξε να ήταν τυχαίο γεγονός (δεν υπήρχαν παθολογικά αίτια όπως μου είπαν).
Σήμερα προσπαθώ να κάνω δεύτερο παιδί και μετά από αποτυχία για περίπου ένα εξάμηνο, έκανα υπέρηχο, όπου φάνηκαν δύο κύστες - μία σε κάθε ωοθήκη - της τάξης των 3,7 και 2,7 εκατοστών.
Ο γιατρός στην αρχή μου συνέστησε τα Gracial και στις 40 ημέρες συνεχούς λήψης, που ξαναέκανα υπερηχογράφημα, έδειξε μικρή μείωση του μεγέθους τους (3 και 2 εκ.περίπου).
Μετά από αυτό ο γιατρός διέγνωσε ενδομητρίωση, επειδή όπως είπε είναι και ομοιογενείς οι κύστεις.
Το ερώτημά μου είναι αν είναι πιθανό μία γυναικα με ήδη ένα τοκετό και μία δεύτερη κύηση έστω και παλίνδρομη να εμφανίσει μετά από όλα αυτά ενδομητρίωση, και τι πρέπει να κάνω από δω και πέρα.
Ευχαριστώ προκαταβολικά για την απάντησή σας.
Μαρία Δ.
Αγαπητή Σοφία!
Η ενδομητρίωση μπορεί να εμφανιστεί καθ΄ όλη την διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας της γυναικας, είτε χωρίς προηγηθείσες εγκυμοσύνες, είτε και μετά απο εγκυμοσύνες.
Τα ευρήματα στην περίπτωση σου είναι πολύ μικρά και το ερώτημα που τίθεται είναι, αν πραγματικά αυτά είναι υπεύθυνα για την οριακή δυσχέρεια σύλληψης. Λέω οριακή, επειδη 6 μήνες δεν ειναι δα και σημαντικό διαστημα, όταν η πιθανότητα σύλληψης σε κάθε κύκλο - αν οι προϋποθέσεις είναι άριστες - δεν ξεπερνούν τα 20%.
Βέβαια υπάρχει σχετική χρονική πίεση. Εχει λοιπόν κανείς στην περίπτωση σου να διαλέξει μεταξύ
1) μίας απόπειρας φαρμακευτικής θεραπείας της πιθανής ενδομητρίωσης (πιθανής, επειδή η υπερηχογραφική εικονα δεν εξασφαλιζει πάντα απόλυτα την διάγνωση), με προοπτική να μπλοκαρεις την εξέλιξη της - απαιτείται ενέσιμη αγωγή που προξενεί προσωρινή αμηνόρροια - που θα σε τραβήξει 6 μήνες πιο κάτω, και
2) της διευκρίνησης άν όλα τα αλλα - ωοθυλακιορρηξία, έλεγχος επιβιωσης σπερματοζωαρίων στην τραχηλική βλεννα (post-coital-test ή Sims - Huhner -test) 8-20 ώρες μετά από σχέσεις κοντά στην πιθανή γόνιμη περίοδο , σπερμοδιάγραμμα και βατότητα σαλπίγγων - είναι εν τάξει.
Επειδή λοιπόν τα ευρήματα ειναι μικρά και ίσως δεν αποτελούν προβλημα σύλληψης και ό χρόνος που απαιτείται για την διευκρίνηση των άλλων παραγόντων (της λύσης αρ. 2 δηλαδή) είναι μικρός, θα την προτιμούσα. Ακόμη, δεν θα ήταν πρακτικό, μετά μία εξαμηνη αγωγη εναντίον της ενδομητρίωσης - κατα την οποια σημειωτέον είναι αδύνατο να συλλάβεις - να διαπιστωσεις, ότι το πρόβλημα σύλληψης συνεχίζει να υπάρχει και να ψάχνεστε για τα υπόλοιπα μετά, έχοντας ουσιαστικά κάνει άδικα την αγωγή.
Αλλη μία δυνατότητα είναι φυσικά και η λαπαροσκοπική αφαίρεση των κύστεων, με 4-6μηνη φαρμακευτική αγωγή αμέσως μετά, όπως κάμνουμε σε μεγαλύτερες κύστεις ενδομητριώσεως. Ωστόσο κύστεις ενδομητριώσεως μέχρι και 3 εκ., μπορούν κατα κανόνα να αντιμετωπιστούν μόνον φαρμακευτικά. Μου φαίνεται όμως φρονιμότερο, πριν προχωρήσει κανείς σε τόσο παρεμβατικές ενέργειες, να έχει αποκλείσει τυχόν άλλες αιτίες, που δεν είναι απίθανες.
Στο βάθος φυσικά προβάλλει και η δυνατότητα της εξωσωματικής. Πάντως, σε γυναίκα που είχε 2 εγκυμοσύνες, από τις οποίες προέκυψε ένα παιδί, θα την έβλεπα σαν ultima ratio.
Ολα τα παραπάνω είναι ένα σχέδιο εργασίας, όπως το βλέπω απο τις λίγες πληροφορίες που έχω. Ισως προτιμηθεί από τον γιατρό και σένα, κάποια άλλη σειρά ενεργειών.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Παρμενίων Ζησόπουλος
Η ενδομητρίωση μπορεί να εμφανιστεί καθ΄ όλη την διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας της γυναικας, είτε χωρίς προηγηθείσες εγκυμοσύνες, είτε και μετά απο εγκυμοσύνες.
Τα ευρήματα στην περίπτωση σου είναι πολύ μικρά και το ερώτημα που τίθεται είναι, αν πραγματικά αυτά είναι υπεύθυνα για την οριακή δυσχέρεια σύλληψης. Λέω οριακή, επειδη 6 μήνες δεν ειναι δα και σημαντικό διαστημα, όταν η πιθανότητα σύλληψης σε κάθε κύκλο - αν οι προϋποθέσεις είναι άριστες - δεν ξεπερνούν τα 20%.
Βέβαια υπάρχει σχετική χρονική πίεση. Εχει λοιπόν κανείς στην περίπτωση σου να διαλέξει μεταξύ
1) μίας απόπειρας φαρμακευτικής θεραπείας της πιθανής ενδομητρίωσης (πιθανής, επειδή η υπερηχογραφική εικονα δεν εξασφαλιζει πάντα απόλυτα την διάγνωση), με προοπτική να μπλοκαρεις την εξέλιξη της - απαιτείται ενέσιμη αγωγή που προξενεί προσωρινή αμηνόρροια - που θα σε τραβήξει 6 μήνες πιο κάτω, και
2) της διευκρίνησης άν όλα τα αλλα - ωοθυλακιορρηξία, έλεγχος επιβιωσης σπερματοζωαρίων στην τραχηλική βλεννα (post-coital-test ή Sims - Huhner -test) 8-20 ώρες μετά από σχέσεις κοντά στην πιθανή γόνιμη περίοδο , σπερμοδιάγραμμα και βατότητα σαλπίγγων - είναι εν τάξει.
Επειδή λοιπόν τα ευρήματα ειναι μικρά και ίσως δεν αποτελούν προβλημα σύλληψης και ό χρόνος που απαιτείται για την διευκρίνηση των άλλων παραγόντων (της λύσης αρ. 2 δηλαδή) είναι μικρός, θα την προτιμούσα. Ακόμη, δεν θα ήταν πρακτικό, μετά μία εξαμηνη αγωγη εναντίον της ενδομητρίωσης - κατα την οποια σημειωτέον είναι αδύνατο να συλλάβεις - να διαπιστωσεις, ότι το πρόβλημα σύλληψης συνεχίζει να υπάρχει και να ψάχνεστε για τα υπόλοιπα μετά, έχοντας ουσιαστικά κάνει άδικα την αγωγή.
Αλλη μία δυνατότητα είναι φυσικά και η λαπαροσκοπική αφαίρεση των κύστεων, με 4-6μηνη φαρμακευτική αγωγή αμέσως μετά, όπως κάμνουμε σε μεγαλύτερες κύστεις ενδομητριώσεως. Ωστόσο κύστεις ενδομητριώσεως μέχρι και 3 εκ., μπορούν κατα κανόνα να αντιμετωπιστούν μόνον φαρμακευτικά. Μου φαίνεται όμως φρονιμότερο, πριν προχωρήσει κανείς σε τόσο παρεμβατικές ενέργειες, να έχει αποκλείσει τυχόν άλλες αιτίες, που δεν είναι απίθανες.
Στο βάθος φυσικά προβάλλει και η δυνατότητα της εξωσωματικής. Πάντως, σε γυναίκα που είχε 2 εγκυμοσύνες, από τις οποίες προέκυψε ένα παιδί, θα την έβλεπα σαν ultima ratio.
Ολα τα παραπάνω είναι ένα σχέδιο εργασίας, όπως το βλέπω απο τις λίγες πληροφορίες που έχω. Ισως προτιμηθεί από τον γιατρό και σένα, κάποια άλλη σειρά ενεργειών.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Παρμενίων Ζησόπουλος
Δρ.Ζησόπουλος Παρμενίων.
Μαιευτήρας Γυναικολόγος (1937 - 2020).
Το 2001 Δημιούργησε την ιστοσελίδα ιατρικών πληροφοριών Gyn.gr με στόχο την άμεση και αξιόπιστη πληροφόρηση της σύγχρονης γυναίκας σε θέματα Υγείας και Πρόληψης η οποία υφίσταται και συνεχίζει το έργο του μέχρι σήμερα.
Απεβίωσε στις 8-1-2020 ετών 82.
Μαιευτήρας Γυναικολόγος (1937 - 2020).
Το 2001 Δημιούργησε την ιστοσελίδα ιατρικών πληροφοριών Gyn.gr με στόχο την άμεση και αξιόπιστη πληροφόρηση της σύγχρονης γυναίκας σε θέματα Υγείας και Πρόληψης η οποία υφίσταται και συνεχίζει το έργο του μέχρι σήμερα.
Απεβίωσε στις 8-1-2020 ετών 82.
Δεν υπάρχουν απαντήσεις.θα απαντήσουμε μέσα στις επόμενες 24 ώρες.Μην απαντάτε σε ερωτήματα που ξεκίνησαν άλλα μέλη στο Forum, η απάντηση σας σε αυτά θα διαγραφεί. Φιλικά από την διαχείριση!