Αγαπητή Φίλη!

Αν μιλάμε για μακροχρόνια υποκατάσταση, αυτό που θα συνιστούσα να χρησιμοποιηθεί είναι το διαδερμικό εμπλαστρο με παράλληλη χρήση προγεστερινοειδούς από την 15-16η μέρα κυκλου για 10 ημέρες, ενα χαπι ημερησίως, οπως ήδη εκανες, Η ποσοτητα ορμονης που χρησιμοποιείται στο έμπλαστρο ειναι ελαχιστοποιημενη, σε συγκριση με το όποιο χάπι,
Δεν ειδα περιστατικό., να μην τα πήγε καλα. Ερριξα μια ματιά στο αρχείο μου. Την συγκεκριμένη αγωγή την χορηγησα σε 131 περιστατικά από το 1992 μεχρι το 2008, για διαστήματα από ΕΝΑ ετος, σε καποιες λιγες μέχρι και...14 ΕΤΗ παντα σε γυναίκες με πρόωρη εμμηνόπαυαη, με ΄΄ελεύθερο΄΄ οικογενειακό ιστορικό από καρκινο του μαστού. Τις περισσότερες από αυτέύ τις παρακολουθώ μέχρι σήμερα, μεγάλες κυρίες πια, που εδω και χρονια την διέκοψαν, οι περισσότερες γύρω ατο 50ο έτος, (λίγο πριν, ή λίγο μετά) Εξ αλλου, τα 50 χρονια είναι ενα καλό...σκορ!
Ουτε μία δεν είδα να μου έλθει με καρκίνο στον μαστό.
Και βιβλιογραφικά ομως, δεν ευσταθει ΄΄η δραματική αύξηση΄΄ καρκίνων, , αν προσέξει κανείς τις προϋποθέσεις.. Εξυπακούεται, ότι στις γυναίκες αυτές ο μαστός ελέγχεται ετησίως με υπέρηχο και μαστογραφία και υπέρηχο μαστών επί πλέον στο μεσοδιάστημα, κάπου δηλ στο 6μηνο,
Ολ΄αυτά βέβαια προϋποθέτουν και γιατρούς συνεχόμενα ενημερωμένους για ότι χρησιμοποιούν, αλλά και γυναίκες συνεργάσιμες, με θετική στάση,,
Αυτά σαν αδρη ενημέρωση.
Το τι θα κάνεις η ίδια στην περίπτωση σου; Μπορεί να μην χρειάζεσαι τιποτε,
Θα το δεις με τον συνάδελφο μου, ανάλογα με την γενική σου κατάσταση (μετρηση οστικης μαζας στην σπονδ. στηλη, ενδεχομένως κατάλληλη προστασία απώλειας οστικής μαζας, αν υπάρξει πρόβλημα ξηρότητος κολπου κατάλληλη τοπική αγωγη, ).
Φιλικα
Π.Ζ
.

Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία σας!
Υπάρχουν αρκετές αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με το διάστημα χορήγησης ορμονών και έχω λιγάκι μπερδευτεί.
Άλλοι συνάδελφοί σας τοποθετούν το όριο στα 5 χρόνια, άλλοι στα 50-5 και ορισμένοι προτείνουν μέχρι και διαβίου χορήγηση.
Το αυτοκόλλητο μου είναι δύσκολο στη χρήση γιατί ξεκολλούσε εύκολα και ήταν και σε έλλειψη απ´οτι θυμάμαι...

Αγαπητή Φίλη,
Βεβαίως η δια βίου χορήγηση υποκατάστασης είναι κατά την γνώμη μου υπερβολική κι όχι ακίνδυνη.
Υπερβολική όμως μου φαίνεται και η άποψη, ότι όλα είναι εν τάξει, αν η περίοδος κοπεί στα 42 και ίσως...ενωρίτερα (υπάρχει κι αυτή η...΄΄φυσιολογική΄΄ απόκλιση) -, αντί π.χ. στα 52...

Κλείνοντας: Δεν πρέπει τόσο να είναι ο στόχος ενός κάθε γυναικολόγου, να επιβάλει προληπτικά την Α ή την Β μορφή υποκατάστασης . Να ενημερώσει όμως , ναι!
Το περιστατικό που τυχόν νοιώθει ότι την χρειάζεται, θ.΄ αποφασίσει.
Ακομη: η άποψη μου είναι: α) Η υποκατασταση δεν είναι ΄΄πανάκεια΄΄
β) Οποιος έχει συνεχώς και μόνον ΄΄αντικρουόμενες απόψεις΄΄, δεν κατέχει επαρκώς το θέμα. Η υποκατάσταση έχει κι αυτή την θέση της,
Π.Ζ :

Σας ευχαριστώ! Πολύ! ?
Με βοηθήσατε να ξεκαθαρίσω λίγο τη σκέψη μου και συμφωνώ απόλυτα μαζί σας ότι το περιστατικό τελικά θα αποφασίσει για τη διάρκεια της θεραπείας εφόσον ενημερωθεί πλήρως για τους ενδεχόμενους κινδύνους.

Π.Ζ