Η  οδηγία να τοποθετειται  το σπιράλ  κατά την διάρκεια  ως την  εκπνοή της περιόδου,  δίνεται  προφανως, 
επειδή 
1) ο τράχηλος είναι  τοτε  ανοιχτός  και το σπιραλ  περνιέται εύκολα χωρίς  να τραυματίζουμε την περιοχή  του, αλλά  και το  λεπτό  ενδομήτριο  μίας μητέρας που θηλάζει
2)   η  μήτρα  έχει  ΄΄αδειάσει΄΄  το  παλαι'ο  ενδομήτριο κατά την περίοδο  κι έτσι  αναπλάθεται μετά  το τέλος της το  νέο, πάνω   και κάτω   από το  τοποθετηθέν  σπιράλ 
Π.Ζ

Επανέρχομαι στο θέμα καθώς πλέον η περίοδος έχει επιστρέψει και έχω ραντεβού για τοποθέτηση που ταυτίζεται χρονικά με το τέλος της περιόδου. Το ραντεβού είναι σε gp καθώς ζω στην Αγγλία και κλεισμένο μέσω νοσοκόμας που κάνει την ενημέρωση για τις μεθόδους αντισύλληψης ώστε να βοηθήσει να επιλέξω τον τρόπο που ταιριάζει καλύτερα σε μένα. Έχω μια σειρά φυλλάδια μαζί μου αλλά είχα καταλήξει στο σπιραλ χαλκού γιατί η ιδέα των ορμονών δεν μου αρέσει (δεν το βασίζω σε κάποια ουσιαστική επιστημονική γνώση, απλά η ιδέα δε μου αρέσει οπότε πιθανότατα να είμαι λάθος). Επίσης στα μειονεκτήματα του σπιράλ με την ορμόνη διαβάζω την πιθανότητα δημιουργίας κυστών, κάτι που δε βλέπω στο σπιράλ χαλκού. Αντίθετα, βλέπω ότι το σπιράλ χαλκού ενδέχεται να κάνει τις περιόδους πιο επίπονες και βαριές. Σε τι βαθμό είναι πιθανό αυτό; Δεν έχω πονέσει ποτέ σε περίοδο μετά τα 16-17 (είμαι 32) και ακόμα και τότε ήταν απλά μια ενόχληση, όχι κάποιος σοβαρός πόνος.
Εν τέλει έχετε κάποια πρόταση σχετικά με τις επιλογές των τύπων των σπιράλ;

Ευχαριστώ και πάλι,

ΠΛ

Κατά την άποψη μου θα συνιστουσα να επιλεξεις ενα σπιραλ με χαλκό. Εχω τοποθετήσει εκατοντάδα και πλεον και δεν είδα ποτέ προβλημα, ούτε στην τοποθέτηση, ούτε στην αλλαγή (δηλ. στην αφαίρεση του παλαιού και επανατοποθέτηση νέου !)
Η δαδικασία ειναι ανώδυνη.
Φιλικά
Π.Ζ .