Καλησπέρα,

Η δική μου ιστορία είναι κάπως περίεργη και πιστεύω πως ίσως κάποιες κοπέλες ταυτιστούν με εμένα. Εγώ απο την τρίτη φορά που αδιαθέτησα στην ζωή μου, και κάθε μήνα μετέπειτα, παλεύω με την πρωτοπαθή δυσμηννόροια. Χρόνια, κάθε μήνα αναγκαζόμουν να πηγαίνω σε νοσοκομείο για ενέσεις σε λυπόθυμη κατάσταση και κάθε μήνα έμενα μια εβδομάδα σπίτι αντιμετωπίζοντας προεμμυνορυσιακούς πόνους και μετέπειτα το σόκ την δυσμηννόροιας. Τα τελευταία χρόνια παίρνω αντισυλληπτικά (yasminelle) που μου συνέστησε η γυναικολόγος μου (χωρίς κάποιον σχετικό ορμονικό έλεγχο αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα) με διακοπές ανα διαστήματα οπού το τέρας της δυσμηννόροιας επιστρέφει. Τώρα τα έχω ξαναξεκινήσει εδω και έναν μήνα και έχω την εξής "ανορθόδοξη "απορία:

Θέλω να μείνω έγκυος, αλλά κοβωντας τα αντισυλληπτικά και μέχρι να μείνω έγκυος θα πρέπει να πηγαίνω σε θλιβερή κατάσταση στα νοσοκομείο για ενέσεις. Υπάρχει κάποια λύση για αυτό; Μπορώ παιρνωντας με κάμια φόρμουλα τα αντισυλληπτικά να δοκιμάσω την τύχη μου για μια εγκυμοσυνη χωρίς να τρέμω πως αν δεν τύχει θα πονάω μέχρι θανάτου στην περίοδο; Επίσης αν μείνω έγκυος(λέμε τώρα) και δεν το καταλάβω πέρνωντας αντισυλληπτικά, επηρεάζει την εγκυμοσύνη; 

Ευχαριστώ πάρα πολύ προκαταβολικά και συγχαρήτηρια για το site.