Στα 20 και μετά από 3ετή χρήση αντισυλληπτικών για σοβαρό προεμμηνορυσιακό συνδ. και δυσμηνόρροια, ο γυναικολόγος μου είπε ότι έχω εκτρόπιο (δε μου είπε αν είναι μικρό ή μεγάλο) και ενδεχομένως να του κάνουμε κρυοπηξία. Σημειωτέον ότι είχα κολποτραχηλίτιδα για 4-5 μήνες μέχρι που τελικά διαγνώστηκε πήρα αντιβιώσεις και τώρα έχω καθαρές επανηλειμμένες καλλιέργειες-επιχρίσματα εδώ και 4-5 μήνες.
Σκέπτομαι να διακόψω τα αντισυλληπτικά (ενώ ο γυναικολόγος μου διαφωνεί) και ενδεχομένως να ελαττώσω δραματικά τις επαφές, θα βοηθήσει αυτό καθόλου στο να υποστρέψει το εκτρόπιο; Τι καλύτερο έχει η κρυοπηξία από τον καυτηριασμό; Μπορώ απλώς να γλυτώσω την επεμβασούλα αφού το εκτρόπιο δε μ'ενοχλεί; Είναι καλύτερο στη θέση της εκτοπίας να υπάρχει ουλή ή η εκτοπία; Στην αγγλική βιβλιογραφία αναφέρεται σαν cervical erosion / ulceration (διάβρωση - εξέλκωση) και αυτό σίγουρα το κάνει να ακούγεται πολύ χειρότερο απ'ό,τι το 'εκτρόπιο' που ακούγεται αθώο! 2 (50αρες πλέον) γυναίκες ξέρω που έχουν εκτρόπιο και ταλαιπωρούνται με συνεχείς τραχηλίτιδες. Θα έχω κι εγώ το ίδιο μέλλον;