Σας ευχαριστω για την απαντηση, αλλα λόγω της υψηλής τοξικότητας των φαρμακων, εκρινα καλυτερο, το να σταματησω την κυηση, μια και δεν υπήρχε κανενας τρόπος για να βεβαιωθω για τη υγεια του εμβρυου και το αποτελεσμα μιας τοσο επιβαρυμενης εγκυμοσυνης.
Στις ημερες που ακουλουθησαν της εκτρωσης, περασα αρκετες ωρες προσπαθόντας να καθησυχασω τον εαυτο μου και να τον κανω να πιστεψει οτι επραξα σωστα....
Καθως όμως επιθυμουμε μια εγκυμοσυνη με τον συντροφο μου, και αυτη την φορα θελω να το κανουμε σωστα, διεκοψα την φαρμακευτικη αγωγή με την ιντερφερονη. Θα ηθελα λοιπον να ξερω ποσο συντομα μπορουμε να προσπαθησουμε παλι.
Να προσθεσω οτι δεν μου εχουν μεινει ψυχολογικα καταλοιπα και ευτυχως κανενος ειδους αποστροφη προς το σεξ ή τον συντροφο μου. Οποτε όλα κρινονται απο το ποσο γρηγορα μπορει το σωμα μου, να ανταπεξελθει παλι στα "καθηκοντα" του και ποσο καιρο μετα την επεμβαση μπορω να ελπιζω σε μια εγκυμοσυνη.
Ευχαριστω θερμα!
[hr]
[Δρ.Παρμενίων Ζησόπουλος 26-12-2013 23:14:47]:
Aγαπητή Φίλη!
Οπως και ηδη θα εχεις πληροφορηθεί, με την διαπίστωση εγκυμοσύνης κατά την διαρκεια της αγωγης, αυτή η αγωγή διακοπτεται, μολονότι από τα μεχρι τωρα περιστατικα, δεν εχει αποδειχτεί αυξηση διαμαρτιων στα εμβρυα γυναικών που γέννησαν..
Γενικά λοιπον μπορουμε να καταλήξουμε, ότι οσο αφορά το εμβρυο, δεν θα έπρεπε να συμβουλεψουμε σε διακοπή της εγκυμοσύνης ...
Σχετικά με αυτά που έμαθες από τους γιατρους σου. ότι δηλ. '' ενα ενδεχόμενο προβλημα μπορει να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της ζωης του παιδιού (μεχρι πότε άραγε; μεχρι τα..100;)΄΄ είναι ένα ασυλόγιστο και στενόκαρδο επιχειρημα, που αποσκοπεί συνειδητά, ή ασυνειδητα, ν΄αποτερεψει από μας (τους γιατρούς! ) καθε ευθυνη, για το οτιδήποτε εμφανιστει στην ζωή του, πετωντας την ΄΄μπαλλα΄΄ στην μητερα,, Δεν νομίζω ότι ετσι την διευκολυνουμε στην ληψη σωστών αποφάσεων
Στην πραξη η ρυση αυτή αφορά ολα τα παιδιά που γεννιουνται. είτε πηρε η μητερα τους ιντερφερονη μεχρι την 10η εβδοαμδα. είτε οχι.. Σκεψου το λιγο...
Η μονη αληθεια είναι, ότι παρα την οποια προοδο της επιστημης σε προγεννητικους ελεγχους, εγγυημενα παιδιά δεν μπορει να υπαρξουν....
θα έλεγα λοιπον, ότι εδω υπαρχει το πρώτο βασικό ερωτημα, που δεν εθιξες: θα επιδεινωσει η εγκυμοσύνη την κατάσταση σου, ή οχι;
Ετυχε προ 2-3 ετων ν΄ακουσω μία καθηγητρια (νομιζω στο ΑΧΕΠΑ) , μητερα η ιδια και με προβλημα MS, να μας μιλα για το σχετικό ερώτημα, στην εδω ,μαιευτική και γυναικολογικη εταιαρεια.. Αυτό που συνοπτικά συγκρατησα απο εκεινη την εξαιρετικού επιπεδου διάλεξη ειναι. ότι δεν υπάρχει αποδειξη ότι η εγκυμοσύνη επιβαρύνει την κατασταση της εγκυου ..
Αυτό ειναι ομως θέμα, που θα συζητουσα οπωσδηποτε με τον θεραποντα γιατρό σου (τον ειδικό στην MS). επειδή πιστεύω ότι πρεπει να το κρινει βαση την παρουσα σου κλινικη κατασταση και βεβαια τον τυχόν περεταιρω εμπλουτισμό της εδικοτητος του με νέα γνωση..
Το δευτερο βασικό ερωτημα: Εισαι διατεθειμενη ν΄αποδεχτείς μια εγκυμοσύνη με ολα της τα ρίσκα; Κι εννοώ ολα εκεινα που εχουν ολες οι εγκυμοσύνες ττου κοσμου. (αθελητες αποβολες, προωρους τοκετους, επιπλοκές στην πορεία τους, στην γεννα ή στις καισαρικές κ.α.π. )
Μην αφησεις να σε τρομαξουν, αν δεν υπάρχει ζωτικός λόγος για την μητερα την ιδια.
Αυτο που διακυβευεται σε καποιο βαθμό με την διακοπή ειναι, το αν θα γινεις μητερα ή οχι.
Κλεινω για τυχόν ειδικες εξετασεις, που εκτιμουν την κατάσταση του παιδιου γενικά και βεβαια ειδικά για τις ιντερφερονες : Πιο ειδικές από τους υπερηχους, τις βιοχημικες παραμετρους και την αμνιοκέντηση-βιοψια λαχνης ( εχει εμφανιστεί και η αιματολογικη υποκατασταση τους !), δεν υπαρχουν ...
Φιλικά
Π.Ζ